Pepe Maio substitúe a Anxo Noceda como secretario comarcal da CIG-Compostela

Márcase como obxectivo levar o nacionalismo e a conciencia de clase a cada un dos centros de traballo

Compostela -

A CIG da comarca de Santiago celebrou este sábado a súa VI Asemblea Comarcal, na que saíu elixido como novo secretario comarcal con 165 votos a favor, 4 brancos e 2 nulos Pepe Maio, que substitúe ao que foi, durante os últimos vinte anos, o responsábel desta comarca, Anxo Noceda. As e os delegados elixiron ademais a nova Executiva Comarcal e ás persoas que as/os representarán no Consello Confederal.

A candidatura á Executiva Comarcal recibiu 179 votos a favor, 3 en branco e 1 nulo. Deste xeito, a nova dirección da comarca de Compostela queda conformada por:

  1. Pepe Maio Abeixón
  2. Encarna Brión Tubio
  3. Eduardo Sebio Molguero
  4. Lucía Freire Ces
  5. Renato Núñez da Silva
  6. Carmiña Naveiro Bueno
  7. Inácio Pavón Barbagelata
  8. Rosa Ana Pérez Moares
  9. Pablo Fragoso Dacosta

A candidatura ao Consello Confederal recibiu 181 votos a favor, 4 brancos e 1 nulo. As persoas que representarán á comarca de Santiago neste organismo son:

  1. Pepe Maio Abeixón
  2. Encarna Brión Tubío
  3. Eduardo Sebio Molguero
  4. Alexandre López González
  5. Anxo Álvarez Amado
  6. Inácio Pavón Barbagelata
  7. Bautista Vega Tato

Principios, eficacia e loita

Pepe Maio arrincou a súa intervención agradecendo ás persoas que formaron parte da executiva comarcal, e que agora a deixan, o traballo desenvolvido nos últimos catro anos, nomeadamente ao secretario comarcal saínte, Anxo Noceda, que entrou a formar parte da Executiva Confederal no VII Congreso, celebrado os pasados días 27 e 28 de maio.

O novo secretario comarcal denunciou a ofensiva do capital e do españolismo en todos os terreos (dereitos sociais e laborais, capitalismo salvaxe, centralismo) e, nomeadamente, “a ofensiva ideolóxica”, da que considerou que emanan todas as demais e que emite de forma sistemática a “mensaxe venenosa” de que “vivimos no mellor dos mundos posíbeis”, a pesar do paro, da miseria, das desigualdades, da violencia machista, das guerras imperialistas... e que trata de convencer á sociedade no seu conxunto e a clase traballadora en particular de que “a loita non serve, a mobilización non serve e organizarse non serve”.

Unha mensaxe que, advertiu, “cala na xente” e facilita o camiño para a resignación e o derrotismo e para que non haxa resistencia. Por iso considerou que a CIG ten a responsabilidade de responder con “Principios, eficacia e loita”, que foi precisamente o lema desta VI Asemblea Comarcal.

“Con principios” dixo, porque “non somos un sindicato de clase que queremos cambiar o sistema por romanticismo”, senón porque “pensamos que este sistema non ten nada que ofrecer ao conxunto da clase traballadora”. Un sindicato nacionalista que “defende un proxecto soberanista e anticapitalista” e que o fai porque entende que “é condición indispensábel para que haxa un futuro digno para a clase traballadora galega”.

Pepe Maio considerou ademais que a central sindical debe ser eficaz na xestión para responder ás necesidades das traballadoras e traballadores que teñen que sentirse “máis protexidos/as e máis seguros/as polo feito de ser afiliados/as da CIG” e que teñen que saber que contan “cunha organización detrás, disposta a reaccionar” diante de calquera agresión que sufran.

Organización e loita

Para o secretario comarcal é esencial tamén que se perciba socialmente que organizarse e loitar é esencial para defender de forma máis eficaz os dereitos. Por iso propuxo facer do sindicato “unha escola de solidariedade obreira”. Un lugar onde cada unha das loitas desborde a súa federación e participen tamén as outras, entendendo que “todas as loitas son unha soa”.

Considerou que a CIG é quen mellor asesora a traballadores/as, delegados/as e comités de empresa; quen mellor negocia convenios; quen mellores resultados está obtendo nas eleccións sindicais e quen máis causas gaña nos xulgados. Porén, asegurou que a CIG é moito máis que iso.

Así lembrou que “o sindicalismo nacionalista que hoxe representa a CIG naceu froito da análise de que, nunha nación colonizada como esta, é á clase traballadora a quen lle corresponde coller o timón na loita polo cambio social, por superar este sistema explotador e na loita por conquistar a soberanía da nosa terra”. Unha análise que fixeron as e os compañeiros que neste último Congreso Confederal cederon a dirección do sindicato a unha nova xeración e que, afirmou, “segue estando plenamente vixente”.

“É necesario que hoxe, aínda máis, o sindicato sexa instrumento de politización da clase traballadora”, asegurou, para “levar o nacionalismo e a conciencia de clase a cada un dos centros de traballo”. Afirmou que “cando consigamos iso, a clase traballadora comprenderá de forma máis nítida o papel que realmente desenvolve nesta sociedade” porque “somos nós, a clase traballadora, o motor real, porque somos quen creamos todo o que existe”.

Informe de Xestión

A VI Asemblea Comarcal tamén aprobou o Informe de xestión da Executiva saínte, no que se sintetiza o traballo desenvolvido ao longo destes catro anos, cunha única abstención. Anxo Noceda, que foi o encargado de defendelo, comezou facendo un breve percorrido pola situación sociopolítica e económica que se viviu neste período tanto a nivel internacional como no Estado, para pasar a analizar, de seguido, a situación en Galiza e na propia comarca.

A este respecto sinalou que este período supuxo o fin das grandes mobilizacións laborais, que foron substituídas por loitas sociais e laborais máis atomizadas e con menor participación. Unha situación que atribuíu tanto ao resultado das últimas eleccións xerais, como a que o propio sistema “soubo inculcar na clase traballadora a falsa ilusión de que se podían aplicar cambios pola vía parlamentaria e electoral sen necesidade de loita e organización popular”.

Denunciou que nestes últimos catro anos o poder económico, sustentándose na maioría absoluta do PP no Congreso dos deputados, aproveitou para impor e desenvolver a contrarreforma laboral en toda a negociación colectiva; expulsar do seu traballo a centos de miles de traballadores/as por medio de ERE, ERTEs, etc.; afondar na aplicación doutras reformas pendentes de desenvolver, como a das pensións ou a LOMCE, os repagamentos sanitario e farmacéutico, os recortes nos servizos sociais, no ensino e na sanidade, ou mesmo aprobando novas leis, como a chamada “Lei Mordaza”. Unha Lei da que dixo que “ten como único obxectivo a intimidación dos traballadores e traballadoras e da sociedade, en xeral, por medio de sancións económicas arbitrarias e abusivas sendo, obviamente, o seu fin o de eliminar calquera posibilidade de mobilización e resposta social”.

Noceda denunciou tamén o colaboracionismo de CCOO e UGT, aos que responsabilizou dunha “praxe sindical” que contribuíu “a asentar as contrarreformas laborais e as restantes normas regresivas”.

Resposta sindical

O secretario comarcal saínte fixo tamén un percorrido pola situación sociolaboral e económica en Galiza e as distintas actuacións e mobilizacións que en contra disto se convocaron en Compostela. Lembrou que a capital de Galiza, entre os anos 2013 e 2014 bateu récords en número de desempregados/as, só superada por Ferrolterra, por mor da caída do sector da Construción, a paralización da xeración de emprego público e as rebaixas salariais padecidas por este sector, con repercusión en todos os demais.

Lembrou tamén todas as mobilizacións convocadas en defensa dos traballadores/as da comarca afectados por EREs, cando non despedimentos de todo o cadro de persoal, na defensa dos delegados/as que sufriron tamén despedimentos e represión polo seu labor sindical ademais das mobilizacións convocadas polas distintas plataformas das que a CIG forma parte.

Salientou o traballo desenvolvido en formación, os esforzos realizados para reforzar a capacidade de traballo da asesoría xurídica, o traballo realizado desde a secretaría da Muller e, nomeadamente, a implicación da central sindical na loita contra a violencia machista.

Eleccións sindicais e independencia económica

Respecto dos resultados acadados no último período de eleccións sindicais, Noceda salientou os avances en representatividade, cun medre do 1,35% no global, que a situou como segunda forza a tan só o 1,45% de distancia respecto da primeira forza.

Con todo, Anxo Noceda fixo especial fincapé na “situación financeira totalmente saneada” da CIG de Compostela, que ademais acadou un importante incremento de afiliación, superándose a esta altura as/os 9.000 afiliadas/os. Unha situación que, advertiu “non debe ser motivo para que non se continúen xestionando as finanzas do sindicato coa máxima austeridade e rigor, e sen baixar a garda no medre de afiliación, único garante da nosa independencia e da nosa acción sindical insubornábel”.

Volver